بسمه تعالی

مطابق با تقویم باشگاه ورزشی کوهسار، برنامه دوم باشگاه در نیمه اول 1402، صعود به قله شاهدژ از توابع شهرستان ساری، اجرا گردید.

قله شاهدژ با ۲۸۰۳ متر ارتفاع، بلندترین قله شهرستان ساری، در فاصله 85 کیلومتری جاده ساری-سمنان واقع در دهستان چهاردانگه‌ی بخش چهاردانگه واقع شده است. شاهدژ محل مناسب صخره‌نوردی است، ارتفاع ۵۰۰ متری قله سنگی آن با زاویه‌ای ۹۰ درجه محیط مناسبی برای صخره‌نوردی و سنگ‌نوردی است. این قله از شمال به روستای لنگر و از جنوب به روستای بالاده منتهی می شود. مسیر اصلی این قله از روستای بالاده می باشد. در بالای قله که زمینی صخره‌ای و سرسبز و نیمه‌هموار با پوشش علفی و در حدود یک هزار متر مربع است، نشانه‌هایی از دژ و اماکن مسکونی باستانی به چشم می‌خوردکه امروزه جز تکه‌های خشت و سنگ‌چین خرابه‌هایش، چیزی ازآن باقی نمانده‌است.

  • زمان مناسب برای صعود به قله:5 ساعت (5 کیلومتر مسافت از بالاده)
  • عوارض طبیعی موجود: قله ای با پوشش ترکیبی صخرهای_جنگلی، دوآبگیرهای سادوا و قارقچال، یخچال های طبیعی وگونه های گیاهی جنگلهای هیرکانی و…
  • وضع آب و هوای منطقه: معتدل دارای زمستان های برفی
  • بهترین فصل صعود به قله:اوایل بهار و تابستان
  • یخچال ها:دامنه‌های شرقی، شمالی و غربی
  • جانپناه ها و محل های تامین آب: هیچ پناهگاه و یا جانپناهی در مسیر وجود ندارد، درکنار آبگیرها، چشمه وجود دارد.
  • پوشش گیاهی منطقه: دارای پوشش گیاهی جنگل و علفزار با شیب تند بوده وگونه های خاص و دارویی آن مانند شقاقل، گل گاوزبان، چای چوپان،آویشن،کراسولا ، زرشک، نسترن و ... و درختان بلوط، افرا، گلابی وحشی، کندس و...
  • پوشش جانوری منطقه: پرندگانی نظیر قرقاول، کبک، عقاب، شاهین، بلبل،کرکس، هدهد، بلدرچین، تیکا و انواعی از گنجشک ها و همچنین سایر حیات وحش منطقه عبارتند از خرس، شغال، گرگ، روباه، جوجه تیغی، گرازهای وحشی، پلنگ، مرال، عقرب و مار.

شرح برنامه:

با هماهنگی های بعمل آمده، تعداد 7 نفر از همنوردان با دو خودرو راس ساعت 5 صبح مورخ 22 اردیبهشت از ساری به سمت چهاردانگه-روستای بالاده حرکت نمودیم، پس از عبور از شهر کیاسر در منطقه تلمادره جهت صرف صبحانه توقف کردیم.

پس از صرف صبحانه عازم روستای بالاده شدیم. جهت رسیدن به بالاده باید مسافت فرعی 15 کیلومتر جاده خاکی شن ریزی شده را پیمود. در ساعت 8 صبح به بالاده با ارتفاع 1700 متری از سطح دریا رسیدیم و پس از پارک خودرو ها در انتهای روستا، حرکت به سمت قله آغاز گردید.

مسیر بالاده به قله به دو بخش دشت -مرتع هموار و جنگل-صخره شیبدار تقسیم می شود. در ارتفاع حدود 2000 متری دو آبگیر نسبتا بزرگ که از چشمه های منطقه تغذیه می شوند وجود دارد.

این مسیر تا ارتفاع 2000 متری دارای جاده خاکی جهت دسترسی به منطقه و این آبگیرها می باشد. بعد از گذشت 2 ساعت از حرکت و عبور از دشت های سرسبز و مملو از گل، جهت استراحتی کوتاه در کنار آبگیر کوچکتر(سادوا) توقف کردیم و با تجدید قوایی اندک به سمت قله حرکت نمودیم. با توجه به شرایط نامناسب بدنی یکی از همنوردان، تصمیم بر این شد که دو نفر در همین محل آبگیر تا برگشت بقیه اعضا از قله منتظر بمانند.

از محل آبگیر به سمت قله، پوشش از دشت و مرتع به جنگل تغییر پیدا می کند. بعد از عبور از میان درختان جنگلی مانند گلابی وحشی(تلکا)، بلوط،آلوی وحشی و ...که اکثرا به گل نشسته اند، به زیر صخره های قله می رسیم. از این نقطه به بعد، شیب شدیدا افزایش پیدا می کند و ادامه پیمایش از روی سنگ ها و صخره ه است. با توجه به شرایط محیط توقف های کوتاه و بیشتری جهت رفع فشار وارده به اعضای گروه در نظر گرفته می شود. در نهایت پس از عبور از این شیب سنگی طاقت فرسا، در ساعت 13 به روی قله می رسیم.

در نوک قله گروه های متعددی وجود دارند که قله را از ضلع لنگر و بالاده فتح نموده اند. از روی قله رشته کوه خرو نرو به وضوح دیده می شود.

در قسمت شمال قله نیز دریایی از ابر منطقه را در بر گرفته است. اعضای گروه شامل 5 نفر که موفق به فتح قله شده، بعد از گرفتن عکس یادگاری و .. و تجدید قوایی اندک با توقفی نیم ساعته روی قله، به سمت پایین رهسپار می شویم.

بعد از عبور از منطقه صخره ای و سنگی و رسیدن به جنگل و تپه ماهورهای منطقه، با توجه به تنوع پوشش زیاد گیاهان دارویی، زمانی را برای برداشت اندک این گیاهان همچون والک، چای چوپان، گل گاوزبان و آویشن صرف کردیم.

در ساعت 16 به محل آبگیر رسیدیم و نیم ساعتی جهت صرف ناهار و نماز در کنار آبگیر ماندیم و در نهایت به سمت روستای بالاده به راه افتادیم. با توجه به ابری شدن هوا و کاهش ارتفاع ابرها، قسمتی از مسیر را در هوای مه آلود بهاری طی کردیم و پس از عبور از مراتع سرسبز منطقه، به بالاده و محل پارک خودروها رسیدیم.

به رسم و فرهنگ گرم همیشگی ایرانیان خصوصا مردم عشایر و روستایی، میهمان نوازی خانم روستایی که خودروهایمان جلوی منزلشان پارک بود، شامل حال ما شد. جای همگی خالی، چای تازه دم، نان و پنیر و عسل خستگی این پیمایش را از تنمان بیرون نمود. بعد از تشکر و و قدردانی از مهربانی، سخاوتمندی و طبع بلند این خانم هموطن، ساعت 18 و 30 دقیقه به سمت ساری حرکت نمودیم. در ابتدای راه خاکی-جنگلی، میان بالاده و روستای میرافضل صحنه عبور دو مرال بالغ ماده از جلوی خودرویمان، باعث شگفتیمان شد. در راه برگشت به ساری، حدود 1 ساعتی در مه طی شد و در نهایت ساعت 21 و 30 به پایتخت بهار نارنج-ساری رسیدیم.

در پایان:

- خدا را شاکریم از لطف و زیبایی های فراوانش و توجهی که در این برنامه به ما نمود.

- تشکر از همنوردانی که در این برنامه شرکت نمودند.

- تشکر از پیشکسوت کوهنوردی و طبیعت گردی،آقای حیدری که با سن 72 سالگی در این برنامه همراه و معلم ما بودند.

اعضای شرکت کننده:
دکتر حسین منفردی، غلامعلی احمدی، مسعود حیدری، هادی افراه، هستی منفردی، لیلا تقویی و معصومه احمدی.

سرپرست برنامه و تهیه گزارش: هادی افراه

مربی و مسئول فنی: دکتر حسین منفردی